Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Τ ι μ ε κ ο ι τ ά ς ;

Προχθές ένας μ’ ένα μηχανάκι, με κοιτούσε καθώς οδηγούσα και μια στιγμή που ήταν δίπλα μου… μού πέταξε «α, ρε γέρο...»

Η απάντησή μου ακολουθεί...



Τι με κοιτάς ;......
Το ξέρω σε τρομάζουνε τα άσπρα μου μαλλιά,
Τα χρόνια που στη πλάτη μου σηκώνω,
Αλλά μη νοιάζεσαι και πάψε πια να απορείς .
Ότι κι αν έχω κάνει ως τώρα στη ζωή,
Διόλου δεν μετανιώνω

Ότι κι αν έκανα το πίστεψα πως ήτανε σωστό
Και πάντα πρόσεχα κανέναν να μη βλάψω .
Το αν γλεντούσα τη ζωή μου, τι μ’ αυτό ;
Αλήθεια, τίποτα δεν σκέφτομαι απ’ όλ’ αυτά ν’ αλλάξω .

Λεν , σα γεράσεις, καλό είν’ να συμμαζευτείς .
Μα πες μου πότε συ θα πεις πως είσαι γέρος ;
Σαν στο καθρέφτη το άσπρο σου κεφάλι δεις
Ή όταν δίπλα σου περνά, δίχως να σ’ ακουμπά ο έρως ;

Όταν τα εγγονάκια σου φωνάζουνε <Παππού !>;
Ή όταν μέσ’ το τραμ όλοι σου δίνουν θέση ;
Ε ! Όχι ! Τα γεράματα δεν φαίνονται μ’ αυτά
Αλλά στο πόσο η καρδούλα σου αντέχει..

Άκου λοιπόν . Εγώ στο λεω καθαρά,
Άσε τα μάτια σου. Δεν βλέπουν την αλήθεια !
Όσο τρελά στο στήθος η καρδιά σου θα χτυπά,
Τα γηρατειά για σένα θά’ ναι παραμύθια .

Γέρος θα είσαι μονάχα αν το θέλησες εσύ !
Άσε λοιπόν τα χρόνια κι ας περνάνε,
Γλέντα με ξενοιασιά μέχρι την ύστατη στιγμή .
Τα γηρατειά άστα σ’ αυτούς , ζηλεύουνε
Γι’ αυτό και σε κοιτάνε .-

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Μ ο ν α ξ ι ά


Πολλοί την έχουν νοιώσει στη ζωή,
Πολλοί την έχουν τραγουδήσει ,
Άλλος με μια διάθεση πικρή
Κι άλλος, την έχει εξυμνήσει.
---
Σε άλλους είν’ μαρτύριο σωστό
Που τη καρδούλα τους πλακώνει,
Μαζί της δεν περνούν ούτε λεπτό
Λες κι η ζωούλα τους μ’ αυτήν, τελειώνει.
---
Στη νιότη είν’ παρηγοριά τρανή,
Οι προδομένοι τη ζητάνε,
Αυτή τους γαληνεύει τη ψυχή
Κι έτσ’ οι καρδιές, παύουνε να πονάνε.
---
Μα κει που είναι τύραννος φριχτός
Και που συχνά την έχουνε παρέα,
Είν’ τα μαλλιά τα άσπρα, δυστυχώς.
Κι έτσι ξεχνάνε,` η ζωή αν είν’ ωραία.
---
Γι’ αυτό και γω καθώς θωρώ
Χιόνια να’ χουν γεμίσει τα μαλλιά μου ,
Τον Ύψιστο Θεό παρακαλώ,
Τη μοναξιά να την κρατήσει μακριά μου.
---
Η ζήση είν’ ωραία να τη ζεις
Και με παρέες να γλεντάς τις ομορφιές της.
Κι η μοναξιά ας μένει μοναχή,
Με τις μοναχικές , κρύες βραδιές της.-
--- ---

Θ.Σ.Μ.-Αθήνα.-13/12/2009