Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Ο Ψαράς

Ο  γέρο ψαράς
-----------------------
Στου λιμανιού  παράμερα , το φάρο καθισμένος ,
με νοσταλγία τήραγε τις βάρκες μια και μια,
αγάλια να σαλπάρουνε , όσ’ είν’  καιρός πεσμένος ,
στο πέλαγος να ανοιχτούν για μια καλή ψαριά .

Σαν γλαροπούλια’  αλάργευαν στα γαλανά λιβάδια.
Γοργόνες αφροστόλιστες, σχίζανε τα νερά,
τραβούσανε , η κάθε μια , για κείνα τα σημάδια
που’ν  το μεγάλο μυστικό κάθε καλού ψαρά .

Ο γέρος τις εκοίταγε εκεί απ’ το λιμάνι,
και την καρδιά του έκαιγε  ένας βαθύς καημός ,
μακάρι  να γινότανε.  κι αυτός πριν αποθάνει
μαζί τους να μπαρκάριζε σαν τότες πού’ταν νιος .

Το γλυκοσούρουπο  κινά κι έρχεται και κουρνιάζει ,
της θάλασσας απόμαχος  , γερόγλαρος  κι αυτός ,
εκεί στου φάρου τη γωνιά  κι αχόρταγα  κοιτάζει
τις βάρκες που σαλπάρουνε  ,  με ζήλια  ο φτωχός .


Και ως ο ήλιος φλογερός,  αργά γέρνει  στη δύση ,
στα μάτια του γέρο ψαρά δυο δάκρυα καυτά,
κυλούν σιγά , λες κι έτρεξαν απ’ ασημένια βρύση
καθώς στο νου του πέρασαν τα χρόνια τα παλιά .-

.....///.....



Θ.Σ.Μ.-Αθήνα.-14/04/2010



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου