Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010

Σ α ρ α κ ο σ τ ή


Πηράσαν πια γ’ απουκριγιές,
τσιρός να σμαζιφτούμι.
Φτάν’ όσου πδήξαν, νιες, γριγές.
Του χάλ’ μας τώρ’ ας δούμι.
*
Τσ’ απουκριγιές ούλα καλά!
Ποιος νοιάζουνταν τσ’ παράδις;
Τα βλέπ’μ ούλα παρδαλά,
κβάρα οι μασκαράδις.
*
Ξιδώκαμι μι του χουρό,
ανάψαν οι πατούνις
κι απ’ του πουλύ πουλύ πδηχτό
μας φύγαν κι οι μουτσούνις.
*
Τώρα που πέρασι αυτή,
η τόσ’ παλαβουμάρα
κι αρχίνσι η Σαρακουστή,
ας μη μας πιάν τρουμάρα.
*
Απλώς θα συνηθίσουμι
ουλ’ μας σ’ αυτή τ’ νηστεία
κι έδγίτς θ’ αδυνατίσουμι,
θα πήξουμι στν’.. υγεία !
*
Τσι ε θα μας κακουφανεί
σ’ ακούσουμ’ τούτου μόνου,
οτ’ η Σαρακουστή αυτή
θα πάγ’ ούλου του χρόνου!
*
Κι άμα στου τέλους πνάσουμι,
Θα συ του πω. Μη πδήξης!
Όποιους ε νεχ’ πια τι να φα,
Ας φα πια τσ’ απουδείξεις!!!
.
Θ.Σ.Μ.-Αθήνα.-12/02/2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου